Zeilen naar de Kanaaleilanden, deel veertien

Beauport Bay

Na een paar dagen in de marina van St.Helier is het tijd om weer verder te gaan. Als we nog langer in deze veel te dure marina blijven, loopt deze trip uit op een persoonlijk faillissement. Ankeren is aanmerkelijk goedkoper. De vorige keer voor anker was bepaald geen succes, maar we proberen het gewoon nog een keer.
 

Team Vestas: Vergissen is menselijk?

Als we buitengaats gaan, zijn we afhankelijk van ons eigen oordeelsvermogen. En dat is feilbaar...

Verbaasd. Stomverbaasd, zelfs. Dat was ik toen ik het nieuws over Team Vestas vernam, afgelopen november. Met volle snelheid hadden ze een eilandengroep geramd. Oorzaak: Een menselijke fout. De beste wedstrijdzeilers ter wereld, door en door getraind, tot op het bot gemotiveerd om te winnen. Hoe kon dit gebeuren? Voor mij aanleiding om eens de boeken in te duiken..

Naar menselijke fouten is inmiddels veel onderzoek verricht. Vaak naar aanleiding van concrete ongelukken. Het levert waardevolle en verhelderende literatuur op. Literatuur die laat zien dat dit ongeluk, hoe onwaarschijnlijk ook, minder bizar is dan het op het eerste gezicht lijkt. Een analyse. 

Zeilen naar de Kanaaleilanden, deel dertien

Volgende stop: Jersey!

We zijn inmiddels op de Kanaaleilanden aan gekomen. Na een oncomfortabel etmaal in een onbeschutte baai bij Sark, hebben mijn vriend en ik er genoeg van. We vertrekken. Door naar de volgende stop, het eiland Jersey. Naar een paar uurtjes zeilen zijn we er. Op een steigertje voor de haven wachten we totdat het water hoog genoeg is om de haven binnen te kunnen. Met laag water is de jachthaven een afgesloten bak met water waar niemand in of uit kan.

Niet morgen, maar nu!

Januari 2015. Voor veel mensen de tijd voor een frisse start, voor goede voornemens. Om me heen hoor ik veel mensen zeggen dat ze wat 'meer in het nu willen leven'. 

Kerstgroet

Tot ziens in 2015! 

Zeilen naar de Kanaaleilanden, deel twaalf

Voor anker in een ruige baai. Wij zijn, zoals wel vaker het geval is, het kleinste bootje..

En alweer het twaalfde deel van ons verslag van de grote reis naar de Kanaaleilanden. Na de Cap de La Hague gerond te hebben, zijn we aangekomen op Sark, een van de Kanaaleilanden. We overnachten in een prachtige, rotsachtige baai. Ik kan niet wachten om het eiland te gaan verkennen...

Hoe pak je vermoeidheid aan?

Zeilend de zonsondergang tegemoet, de nacht in. Hoe blijf je ook tijdens meerdaagse tochten fit?

Zoals de meesten van jullie wel weten, zijn wij afgelopen zomer met onze boot naar de Kanaaleilanden geweest. De langste etappe (de oversteek van de Seinebaai) duurde ongeveer achtentwintig uur. Na die achtentwintig uur waren we flink vermoeid. En dat is een probleem. Willen we in de toekomst andere interessante bestemmingen aandoen, dan zullen we langere oversteken moeten leren maken. Waarom waren we zo vermoeid? En hoe kunnen we die vermoeidheid in de toekomst voorkomen?

Zeilen naar de Kanaaleilanden: Deel elf

De haven van Cherboug wordt beschermd door een paar indrukwekkende forten

Na een zware tocht van 28 uur hebben we de Seinebaai overgestoken en zijn we in Cherbourg aangekomen. De laatste stop voor de Kanaaleilanden. We halen onze slaap in, en besluiten de stad te verkennen...

 

Zeilen in de winter, hoe houd je het comfortabel?

Zeilen in de winter, een prachtige, verstilde wereld

Eerder schreef ik al over de magie van winterzeilen, en mijn plannen om tijdens het winterseizoen een paar mooie tochten te maken. Afgelopen donderdag was het dan eindelijk zo ver. Drie dagen zeilen op een boot zonder kachel, bij een temperatuur van zo'n vier graden boven nul. Kan dat eigenlijk wel? En is het ook comfortabel? Het antwoord is ja!