Familie.
Reuze gezellig, maar soms heb je het er maar druk mee. Mails over
verjaardagen, feestdagen, familieweekends, neven-en-nichten dagen.
Men wil weten of jij ook komt, want er moet een reservering gemaakt
worden. Ja, men weet dat het ver rijden is voor jou, maar kom op, dit
is maar één keer per jaar. En er is altijd wel iemand bereid om een
slaapplek voor je te regelen, zo weet je uit ervaring.
Het
is niet altijd makkelijk iedereen de aandacht te geven die hij of zij
verdient. Vooral tijdens de feestmaand en tijdens die weken waarop je
drie verjaardagen in een week hebt. Of tijdens de weekends van Pasen,
Pinksteren en Hemelvaart. Weekends waarop families denken: 'hey, een
lang weekend, leuk moment om eens iets voor de familie te
organiseren'. Jouw eigen familie, maar ook die van je partner. Dan
wordt het schipperen. Dan heb je soms het gevoel dat je beide
families tekort doet..
En
dan hebben de meeste mensen maar twee families om rekening mee te
houden. Ivo en ik hebben er sinds een paar jaar een derde familie
bij: de familie Zeilstra. Wat
de Zeilstra's bindt is hun liefde voor de wind, het water en de
vrijheid. Een liefde die Ivo en ik ook delen. Vandaar dat we er vanaf
dag één helemaal bij hoorden.
Het
is een grote familie. En erg gezellig. Als je een haven binnen vaart,
herkennen ze ons bootje vaak meteen, nog voor we aanleggen. Steevast
worden we uitgenodigd voor een borrel. De Zeilstra's delen graag hun
ervaringen. Je kan ook bij ze terecht als je vragen hebt. Het maakt
niet uit hoe technisch je vraag is. Ze leggen het geduldig uit, in
jip-en-janneketaal als dat nodig is. Compleet met getekende
schemaatjes erbij.
Als
je na je vakantie weer aanlegt in je thuishaven, horen ze enthousiast
al je verhalen aan. Als je voor het eerst een langere reis maakt
varen ze een stukje met je mee en houden ze marifooncontact. Zo is
het toch iets minder spannend. En als je na een oversteek niet op het
internet meldt dat je veilig aangekomen bent, worden sommige
familieleden toch een beetje bezorgd...
Hartstikke
leuk, zo'n gezellige familie. Maar planningsmatig wordt het er niet
eenvoudiger op.
Ook
de Zeilstra's hebben tijdens de Pinksterdagen een familieweekend
(meerdere zelfs). En een paar familieleden hopen er nu al weer op dat
wij ook meegaan. Oud en Nieuw viert de familie altijd in
Terschelling. Wij zijn daar nog nooit bij geweest, hoewel we meerdere
keren zijn gevraagd. Heel verleidelijk. Maar we zijn ook graag bij
onze vrienden en familie op het vasteland.
Dilemma,
dilemma..
Toch
zou ik ze niet willen missen, de familie Zeilstra. Net zomin als mijn
eerste en tweede familie. De drukte neem ik dan maar op de koop toe.
Want het is een drukte van het gezellige soort. Ik besef me heel goed
dat ik gezegend ben, met maar liefst drie warme families..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten