Zeilen naar de Kanaaleilanden, deel zestien

We zijn aangekomen in Beaucette Marina, een kleine marina in het noorden van Guernsey. Deze haven is ons aangeraden door collega-zeilers. Het zou er veel mooier en rustiger zijn dan in St. Peters Port. De aanloop is echter lastig, omdat het maar een hele nauwe doorgang is. Met echt harde wind was deze aanloop niet veilig geweest. Maar mooi is deze marina wel. Een door rotsen omringde lagune, met een paar aanlegsteigers erin. Het diepe water is glashelder. Je ziet de harders links en rechts onder de steigertjes door schieten.

Kleine baai in Guernsey

Om naar de havenmeester te gaan, moeten we een paar trappen op, langs de rotswand omhoog. De beste man heeft niet meteen tijd voor ons, want hij is druk doende een stel andere boten via de marifoon naar binnen te praten. Kennelijk zijn wij niet de enigen die deze aanloop lastig vinden... 

Over angst

Op het water kun je je hoofd leeg maken. Maar soms boezemt de zee ook angst in, en niet geheel onterecht..

Afgelopen week struikelde ik op internet een paar keer over het thema zeilen en angst. Op een internationale Facebookgroep voor zeilers liep een levendige discussie over angst, en hoe daarmee om te gaan. Ook kwam ik een eerlijk verhaal over angst tegen op het blog van Puff The Magic Dragon. De bemanning van Puff, Frieda en Leon, hebben besloten om dit jaar niet door te zeilen naar de stille Zuidzee. De Atlantische oversteek was hen zwaar gevallen, vooral door de constante stress die deze oversteek met zich meebracht. Daarom hebben ze ervoor gekozen om een jaartje rustig aan te doen.

Artikel in Zeilen Magazine

Whohoo! Ik sta in de Zeilen :) Het berichtje gaat over het Zeiltheater op de Hiswa. Daar geef ik zondag vijftien maart om drie uur een presentatie, samen met Peter Schermer, Lars Bosma, Henk Bezemer en Joost Ubbink. Over groot zeilplezier op een kleine boot. 

Komt allen :)

De zombievloot

De zombies komen! Tienduizenden afgedankte boten vormen straks een groot milieuprobleem...

In iedere haven ligt er wel eentje. Vaak meerdere. Verwaarloosde, verlaten zeiljachten. Op het op het forum van Sailing Anarchy worden deze bootjes ook wel zombies genoemd. Net als de menselijke variant worden deze 'zombies' vaak gekenmerkt door een groen uitgeslagen, half vergaan uiterlijk. De havenmeester is er in ieder geval niet blij mee. En niet alleen de havenmeester....

Vertrekken: Het financiële verhaal

Tijdens onze reis naar de Kanaaleilanden kwamen we diverse andere zeilers tegen die openlijk toegaven jaloers op ons te zijn, omdat wij maar liefst tien weken de tijd hadden. Zij waren alweer op de terugweg, omdat ze binnenkort weer aan de slag moesten. Twintig vakantiedagen per jaar, en dan terug naar het werkende leven, want de schoorsteen moet toch ergens van roken. Onvermijdelijk?

 

Tien weken er tussenuit. Waar doen ze dat toch van?

Er zijn heel veel boeken en sites die informatie geven over het plannen van een grote zeilreis. Alles wordt tot in de fijnste details besproken. Van de lengte van de zitbankjes in je bijboot, tot de beste kleur voor de lijn aan je reddingsvest. Maar het eerste stuk wordt verrassend vaak overgeslagen. Hoe maak je het financieel mogelijk om voor langere tijd uit de ratrace te stappen? Hoe zorg je ervoor dat je meerdere maanden niet op kantoor hoeft te verschijnen, zonder dat je dakloos in de schuldsanering komt? En dat allemaal zonder de boel te bedonderen? 

De belangrijkste mogelijkheden (en onmogelijkheden) op een rijtje gezet.

Zeilen naar de Kanaaleilanden, deel vijftien

We liggen alweer een dag of twee in een van de jachthaventjes van St. Peter Port, in Guernsey. Vlak naast Guernsey ligt het eilandje Herm. We besluiten daar een dagje naartoe te gaan, want we horen er veel goeie verhalen over. Het zou bijna een tropisch eiland zijn, een botanisch paradijsje waar onder andere wilde knoflook groeit. We zijn benieuwd....

Waarom winterzeilen de moeite waard is

Op dit blog heb ik al eerder geschreven over de schoonheid van winterzeilen. Maar soms zegt een beeld meer dan duizend woorden.

Vandaar dit getekende reisverslag, van de wintertocht die ik begin december maakte. Als je op de pagina's klikt, worden ze vergroot weergegeven, en kun je de teksten lezen.

Zeilen naar de Kanaaleilanden, deel veertien

Beauport Bay

Na een paar dagen in de marina van St.Helier is het tijd om weer verder te gaan. Als we nog langer in deze veel te dure marina blijven, loopt deze trip uit op een persoonlijk faillissement. Ankeren is aanmerkelijk goedkoper. De vorige keer voor anker was bepaald geen succes, maar we proberen het gewoon nog een keer.
 

Team Vestas: Vergissen is menselijk?

Als we buitengaats gaan, zijn we afhankelijk van ons eigen oordeelsvermogen. En dat is feilbaar...

Verbaasd. Stomverbaasd, zelfs. Dat was ik toen ik het nieuws over Team Vestas vernam, afgelopen november. Met volle snelheid hadden ze een eilandengroep geramd. Oorzaak: Een menselijke fout. De beste wedstrijdzeilers ter wereld, door en door getraind, tot op het bot gemotiveerd om te winnen. Hoe kon dit gebeuren? Voor mij aanleiding om eens de boeken in te duiken..

Naar menselijke fouten is inmiddels veel onderzoek verricht. Vaak naar aanleiding van concrete ongelukken. Het levert waardevolle en verhelderende literatuur op. Literatuur die laat zien dat dit ongeluk, hoe onwaarschijnlijk ook, minder bizar is dan het op het eerste gezicht lijkt. Een analyse.