maandag 25 januari 2016

Onze voorbereiding voor de Small Ships Race 2015


Inmiddels is het grootste deel van de winter alweer voorbij. Het klusseizoen komt er aan. Voor mensen die dit jaar meedoen met de Small Ships Race (of een andere avontuurlijke zeiltocht) betekent dit dat zij hun boot klaar moeten maken, zodat deze voldoet aan alle veiligheidseisen. Een uitdaging waar wij vorig jaar voor stonden. Deze post vertelt hoe wij bepaalde dingen hebben aangepakt, en hoe dat uitpakte tijdens de race.

Een van de dingen waar we geluk mee hadden, was dat onze boot al behoorlijk zeewaardig was. De boot is immers speciaal voor het zeezeilen gebouwd! Zo bleek dat onze ankerbak met speciale touwen uitgerust was, waardoor deze gezekerd kon worden. Zo kan het anker niet zomaar door de boot heen vliegen, wanneer de boot onverhoopt plat komt te liggen. Onze ankerbak bevindt zich in de kajuit, dus een rondvliegend anker zou daar een hoop schade veroorzaken. Een gezekerde ankerbak is een van de veiligheidseisen waar je voor de Small Ships Race aan moet voldoen.

Een reddingsvlot hadden we al in ons bezit. Omdat we vaker de zee op gaan, leek het voor ons nuttiger om een vlot te kopen dan om er een te huren, vandaar. Het vlot was twee jaar oud, dus het hoefde nog niet gekeurd te worden. De reddingsvesten moesten wel gekeurd worden. Dat hebben we zelf gedaan.

We hadden ook een speciale sluiting aan onze grootschoot vastgemaakt, waardoor we deze snel los konden koppelen. Zou zouden we met behulp van de giek en de grootschoot snel een drenkeling op kunnen pikken, dachten wij. Maar de wedstrijdleiding dacht daar anders over. Ze wezen ons erop, dat wanneer iemand overboord gaat, de weersomstandigheden vaak verre van ideaal zijn. Op een ruwe zee wordt een losse giek dan ineens een levensgevaarlijk projectiel. Een leermomentje!

Een ander ding waar we op gewezen werden: We zekeren ons altijd aan de banden die aan beide zijden van onze boot zijn vastgemaakt. Maar de afstand van deze band tot aan de rand van de boot is maar kort, korter dan de meeste lifelines. Dat betekent dat je, ook als je aangelijnd zit, je nog steeds overboord kan vallen. Het beste is om je lijn op een andere plek vast te maken.

Een van de uitrustingseisen van de Small Ships Race is dat je een betonschaar of ijzerzaag aan boord hebt, om stagen door te kunnen knippen wanneer je mast overboord gaat. Op het Zeilersforum lazen we dat je (tijdens omstandigheden waarbij masten overboord gaan) heel weinig hebt aan een betonschaar. Wij kozen daarom voor een ijzerzaag.

Een van de grootste klussen was nog het vervangen van onze marifoonkabel. Onze marifoon deed het niet meer zo goed. Meestal is het dan de kabel of de connector waar iets aan mankeert. Een hele klus, maar het was de moeite meer dan waard. We hebben meerdere keren te horen gekregen dat we prima te verstaan waren over de marifoon, ook vanaf een grote afstand.

Onze navigatie deden we grotendeels op een waterdichte tablet met Navionics erop. Zo'n tablet is ontzettend handig, zeker als je met zijn twee├źn bent. Met daglicht zie je er niet zo veel op, dus als je de haven aanloopt leest de een de tablet, terwijl de ander stuurt. Er zijn ook hoesjes waarmee je een gewone tablet waterdicht kan maken. De tablet moet wel een vast plekje aan boord hebben, waar hij snel in weggestopt (en uitgehaald) kan worden.  Anders gaat hij door de boot zwerven wanneer het hectisch wordt (en je geen tijd hebt de tablet iedere keer fatsoenlijk weg te leggen). Dat kan einde tablet zijn.

Daarnaast hadden we een set papieren Imray kaarten. Die laatste zijn het cellofaantje vrijwel niet uit geweest, behalve om onze posities in te tekenen. Maar je hebt wel papier nodig als back-up, als je elektrische apparatuur uitvalt of je tablet onverhoopt toch beschadigd raakt.

Verder hadden we een van onze mobiele telefoons opgeladen, uitgeschakeld en in een koekblik gedaan. Het blik beschermt hem dan in geval van blikseminslag, (of in ieder geval tegen een inslag nabij, op de boot). Als alles uitgevallen is, hebben we in ieder geval nog een GPS. Wel moet je Navionics (of een andere app die info van je GPS weer kan geven) op je telefoon ge├»nstalleerd hebben staan. Alleen dan kun je de GPS data van je mobiel ook echt uitlezen. Wil je testen of een blik echt beschermt? Stop een toestel in het blik en probeer dat toestel dan te bellen. Geen bereik in het blik betekent dat het blik je toestel afschermt tegen elektromagnetisme (en dus ook tegen de gevolgen van bliksem nabij). 

De meeste smartphones hebben wel een goede GPS, maar sommige goedkopere modellen hebben een assisted GPS. Die heeft GSM masten nodig om te werken, dus aan een telefoon met assisted GPS heb je weinig. 

Een stuurautomaat is eigenlijk onmisbaar op langere stukken. Wij hebben een elektrisch exemplaar, een klein model dat met een houten plankje op ons roer bevestigd zit. Dit heeft de voorgaande jaren prima gefunctioneerd. Tijdens de eerste paar uren van de Small Ships Race schoot de automaat echter los, omdat het plankje inmiddels enkele verrotte plekken had. Gelukkig hebben we ter plekke een andere, werkende oplossing kunnen fabriceren. Het is dus belangrijk om ook dit soort dingetjes even na te lopen. Eigenlijk horen dit soort dingen gewoon hufter-proof te zijn. Ook belangrijk is, dat je altijd materiaal bij je hebt voor dit soort noodreparaties. Denk aan touw en tape, maar ook aan metalen verbindingsmiddelen: Harpjes, karabijnhaken, borgringen, boutjes, moertjes, enzovoort.

Meer lezen over onze voorbereidingen van vorig jaar? Klik hier en hier
De lijst met veiligheidseisen voor de Small Ships Race vind je hier

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen