zondag 17 augustus 2014

Zeilen naar de Kanaaleilanden: Deel zeven

Vissersbootjes
En alweer het zevende deel van het verslag van onze grote reis naar de Kanaaleilanden. We zijn inmiddels in Calais aangekomen, waar we last hadden van motorpech. Na onze motorpech te hebben opgelost, willen we door naar Boulogne. Het is maar een klein eindje, maar we moeten wel een kaap ronden. Onze eerste...

Als we uit Calais vertrekken, ziet het landschap er nog vertrouwd uit. Een geel strand met witte duinen. Niet wezenlijk anders dan het strand in Nederland. Maar in de verte zien we de eerste krijtrotsen al uit het water oprijzen. Als we langs de Cap de Griz Nez gaan, begint het landschap te veranderen. Nu zijn we echt niet meer in Nederland. Een enorme kick, dat we met ons bootje al zover gekomen zijn!

De haven van Boulogne komt snel in zicht. De haven wordt afgeschermd met een enorme golfbreker. Nu moeten we goed opletten, dat we door het juiste 'gat' naar binnen varen. Anders knallen we op een betonnen muur, die zich onder water bevindt. Gelukkig gaat alles goed, en even later varen we de jachthaven van Boulogne binnen. 

Boulogne is niet de eerste Franse stad die we bezoeken. Het is wel de eerste stad die ons het gevoel geeft echt in het buitenland te zijn. Het brede strand steekt mooi af tegen de groene heuvels en de zee. Die zee heeft al echt een ander tintje dan in Nederland. In de haven liggen tientallen kleine vissersbootjes, geschilderd in allerlei kleuren. Een schattig gezicht. De lucht is wat minder, helaas. Het ruikt alsof er zojuist een fabriek garnalenmeel ontploft is ... 

 
Het strand van Boulonge doet al echt 'buitenlands' aan..
Het zee-aquarium in Boulogne is ook de moeite waard...
We leggen aan en doeken de zeilen netjes op. Dan ineens horen we Nederlands. Wat gaaf dat er nog op Doordraijer gevaren wordt! Een Nederlander in Boulogne, die onze boot nog kent ook. Wat leuk! En waar kent u de boot van? Nou.. ik heb meegeholpen hem te bouwen!

Zo hebben we de eer een van de bouwers van onze boot te mogen ontmoeten. Even later schuiven zijn vrouw en kinderen ook aan. Zijn vrouw blijkt ook een mede-bouwster van Doordraijer. Het wordt een heerlijk gesprek. Over de zee, over zeilen, over vakantie, en natuurlijk over boten bouwen. Het blijkt dat onze Doordraijer een dankbaar klusproject was. Dat men op een gegeven moment bijna aan de boot bouwde om het bouwen zélf. Nog maar een laagje polyester erop? Ach ja, waarom ook niet... Daar plukken we nu nog de vruchten van. Aan stevigheid ontbreekt het ons scheepje niet. Doordraijer is met haar 2.5 ton in ieder geval aan de zware kant voor een '22-voetertje'..

In de avond arriveren mijn oom en tante, en doen we een etentje in de stad. Mosselen met Belgisch bier, heerlijk. Als we terugkomen op de boot, verbazen mijn oom en tante zich over de stand van het water. De halve haven is droog gevallen! Ja, we zijn nu van de Noordzee af, en bevinden ons op het Kanaal. En het Kanaal staat bekend om zijn grote getijdenverschillen..

De volgende dag vertrekken mijn oom en tante weer. Wij bezoeken het zee-aquarium van Boulogne, want we hebben gehoord dat dat erg mooi is. Er is inderdaad erg veel te zien en te doen. Daarna maken we ons klaar voor een volgende etappe. We hebben de afgelopen tijd alleen maar kleine sprongetjes gewaagd, maar nu gaan we een flinke afstand varen. Van Boulogne naar Dieppe. Spannend dus!

Wordt vervolgd..

Vertrek uit Boulonge




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen